https://Mijnmaniervandoen.auteursblog.nl

16. jan, 2021

Hoe onwijs leuk om 22 jaar in te halen in drie uur tijd! We mailen en appen en de één vult de ander aan met de vele herinneringen.

We zaten op de mavo samen, op de meao en op de hoge school. We deden verschillende studies en verloren elkaar vlak voordat ik ging trouwen uit het oog.

En nu moeten we elkaar afremmen om nog een beetje van de sneeuw, de dag en de mensen om ons heen mee te krijgen. De dag vliegt voorbij en de jaren worden weer levendig.

Jaren waarin we elkaar gemist hebben, maar ze doen er niet meer toe. De verhalen wel en we praten ons weer naar elkaar toe. Hoe bijzonder het leven kan lopen❤️


15. jan, 2021

Druppels vallen in haar nek, niet buiten, maar binnen. Zo klinkt het ook best gek.

Ze deed wat ze altijd deed en volgde heel gedwee alle handelingen op de automatische piloot. Ze had geen idee.

Spetters dwaalden in het rond in en om haar mond. Ze zag de wereld draaien en zag toen hard de grond.

Wat waren er toch veel verhalen, zonder dat de waarheid er toe deed, ze was gewoon gaan douchen en gleed uit over de zeep.

15. jan, 2021

Wie ben ik om te oordelen over jou.
Wie ben ik om te zeggen wat jij moet doen.
Wie ben ik om jouw mening te veroordelen.
Wie ben ik om te stellen dat jij er niet toe doet.

Wie ben ik überhaupt in deze wereld waar vrijheid alleen bestaat in de geest van wie er voor openstaat de wereld te zien vanuit een ander licht.
Een licht dat nooit dooft,
al zijn je ogen dicht.

Wie ben ik?
Is zo niet van belang in een wereld waar de mens loopt zonder te kijken en ziet zonder te zien,
hoort zonder te luisteren en zich vasthoudt aan misschien.


13. jan, 2021

Ik heb nog geen mondkapje op gehad. Nergens. Iedereen die ik ken die Corona heeft of had, had alleen lichte klachten. Ik eet gezond en wandel veel in de frisse lucht, ik lach en ben bovenal niet bang.

Niets houdt mij in een greep. Ik erger me steeds minder aan mensen die netjes de regels volgen. Ik verklaar me steeds minder aan mensen die andere bewijzen dan die van de reguliere media niet willen bekijken. En dat geeft me rust. Nee, ik demonstreer niet. Ik probeer geen mensen over te halen mijn standpunt in te nemen. Ik post af en toe iets wat ik belangrijk vind, maar ieder mag vooral zijn of haar eigen mening hebben.

Ik geniet als mensen om mij heen genieten. Ik ken geen verdrietige, persoonlijke verhalen over Corona, ik besef dat dit anders is voor hen die daar wel mee bekend zijn. Mijn hart gaat uit naar de eenzame mensen, mensen en kinderen die thuis niet veilig zijn en verdriet en angst kennen. Eigenlijk naar iedereen die liefde en warmte ontbeert, pijn heeft en ongelukkig is.

Ik denk dat dit vooral mensen zijn met andere ziektes. Die wachten op hulp die ze niet krijgen. Mijn moeder leerde het mij vroeger al met woorden en helaas ook met daden, angst is een slechte raadgever.

Ik ben na heel veel jaren van mijn angst geraakt. Ik zal het niet snel meer verruilen voor de liefde die ik er voor in de plaats heb gevonden. Maar ook respect staat bij mij hoog in het vaandel.

Daarom is deze tijd verwarrend. Er woedt een ongekende storm. Wie niet stevig staat, waait weg, laten we er vooral voor elkaar zijn ook al zegt de ander niet wat jij zegt en denk ik anders dan jij.


12. jan, 2021

Ik droom niet over Parijs, niet over chocola of ijs, niet over heel veel geld, verre oorden
of een wereldreis,
ik droom niet over een groot huis,
zwembad of een paradijs, ik droom dat ik
kan vliegen en over kriebels in mijn buik, hardop lachen en dat ik mij in liefdevolle armen laat wiegen.
Ik droom mijn leven,
ik droom jou en mij.