19. feb, 2016

Met een zucht en een glimlach

Terecht wijzen... hoe ik het ook breng, zijn antwoord is altijd van dezelfde strekking. "Ik deed dat niet' of juist 'Ja heb ik gedaan' Daarna staat zijn gezicht op niet peilbaar en totaal afgesloten. Of ik het nu grappig breng, duidelijk en kortaf, met uitleg, lees preek in de ogen van zoonlief, het maakt niets uit. De uitkomst is altijd hetzelfde, hij is onschuldig.

Ik blijf het doen, leg hem ook vaak uit wat de consequenties zijn van zijn gedrag. Dat dit wel werkt, blijkt uit de dingen die hij in de loop der tijd niet meer doet, of juist wel. Sorry zeggen is daar een van. Jaren zijn er geweest, dat hij weigerde in alle tonen om dit woord te zeggen. Nu doet hij het. Misschien niet altijd meteen, maar als hij inziet dat er van zijn kant iets fout ging, dan geeft hij dat altijd toe. Maar niet als ik hem op zijn vingers tik, alleen in een conflict.

We weten het. We leven er mee. Soms raak ik gefrustreerd, meestal zucht ik en ga door met wat ik doe. Hij kan er nu eenmaal niet tegen dat hij iets doet wat sociaal gezien niet prettig is voor een ander. Het wijzen naar zijn gedrag, blokkeert hem. Net zo goed als nieuwe stof dat hij krijgt aangereikt op school. Dat moet hij van zichzelf meteen begrijpen, zo niet dan blokkeert hij. Meestal wordt hij boos of hij gaat zitten nukken. Boos worden daarop heeft geen enkele zin. Er is letterlijk kortsluiting in zijn hoofd.

Hij heeft zelf een manier bedacht om daarmee om te gaan. Ik moet hem met rust laten en vooral mijn behoefte de situatie uit te leggen onderdrukken. Op zijn eigen tempo en op zijn manier analyseert hij het gebeurde. Als ik er later op terugkom, kunnen we er goed over praten en geeft hij een kijkje in zijn hoofd. Ik geef hem een kijkje in mijn hoofd, we kijken ernaar en leren elkaar te begrijpen. Meestal is een knuffel het eindresultaat.

Nu hij puber is, is dat soms geen knuffel maar een grap. En komen we niet tot elkaar dan geven we samen toe dat ik natuurlijk gelijk heb, maar dat ik hem in de waan van zijn gelijk houd. Met een glimlach sluit ik dan weer een lesje af.