21. feb, 2016

Artikel geplaatst op BewustzijnCommunity

Bewust ziek zijn of bewust leven ontvangen

 

Dat een lichaam niet losstaat van iemand zijn geest of ziel dat was voor mij vrij snel duidelijk. Beargumenteren kon ik het niet, het voelde gewoon goed. Het leek me ook logisch dat alles wat ons bij elkaar houdt en bij een IK hoort met elkaar in verbinding staat. Een huis heeft toch ook een buiten- en een binnenkant zonder dat we zeggen ‘’ nee, de binnenkant hoort er niet bij’’ . Zo voelde het voor mij.

Dan gaat het denken het overnemen. Dat denken dat weer gestimuleerd wordt door de buitenwereld. De meningen van mensen die er toe doen. Rationele benaderingen als cellen die geïnfecteerd worden, virussen en bacteriën. Dus helemaal geen verbinding met de geest of ziel, puur de biologie van het lichaam. Toegeven sommige meningen zijn verdraaid standvastig en moeilijk te weerleggen. Toch ging het er bij mij nooit in. Het voelde niet goed.

Nu is wijsheid vergaren iets wat naar mijn mening komt door ervaringen. Lezen van boeken en meningen van andere mensen helpen gerust, toch denk ik dat ervaren en bewust meemaken meer effect heeft. Uiteraard heeft het allemaal zijn nut. De insteek dat een ziekte of klacht je iets vertelt, zegt mij dat eerdere signalen van de ziel aan mij voorbij zijn gegaan.

Na mijn eerste zwangerschap veranderde er van alles in mijn leven en lichaam. Stemmingswisselingen, depressief zijn, aankomen, moe zijn, blauwe plekken, vergeetachtigheid. Een lange tijd heb ik daarmee doorgesukkeld. Uiteindelijk toch verschillende keren de dokter opgezocht. Ik vermoedde dat mijn hormoonhuishouding in de war was. Ik werd gewoon mezelf niet meer. Echter ik zag allerlei psychologen, acupuncturisten, homeopaten, natuurgeneeskundigen, haptonomen en noem ze maar op. Mijn klachten bleven. Ik verdiepte me in ziek zijn en de boodschap ervan. Allerlei aspecten van mezelf nam ik onder de loep. Ik ontwikkelde me suf.

In het jaar van de ontdekking van de ziekte van Cushing bij mij gebeurde er iets bijzonders. Die zomer was ik vrijgezel en voelde me voor het eerst heerlijk in mijn eentje. Ik had ook geen behoefte meer om te zoeken naar mezelf naar alles wat mezelf in de weg zat. Ik had een ingeving gekregen dat ik maar eens gewoon moest gaan leven zonder alles onder de loep te nemen en het waarom eruit te filteren. Een beter besluit had ik niet kunnen nemen! Ik werd hartstikke ziek.

Mijn vreemde klachten, mijn snelle aankomen en mijn vermoeidheid brachten mij in de medische molen. Uiteindelijk na drie kwart jaar kwam de diagnose ziekte van Cushing eruit gerold. Tumor in hypofyse. Deze tumor ter grootte van een speldenprik legde mijn vetstofwisseling plat, gaf mij kilo’s erbij op de weegschaal en nog een groot aantal andere klachten. De uitslag gaf mij rust. Ik heb dus echt iets! Nu kunnen we aan de slag, dokter wat is het behandelplan?

Loslaten, controle opgeven, ieder moment nemen zoals het is en tevreden zijn met wat is en wie ik ben is wat Cushing mij heeft gegeven. Mijn werk moest ik neerleggen, mijn activiteiten bijna stilleggen, mijn wereld enorm verkleinen. Mijn lichaam leefde zijn eigen leven. Ik wilde wel hard hollend naar rechts, maar ik ging met een slakkengang naar links. Nooit is in me opgekomen waarom ik.

Heel bewust dringt het leven binnen, ik leef. Ik zie de boom in de tuin staan, ik hoor mijn parkietjes, ik ruik het gemaaide gras. Zocht ik buiten me, naast me, onder me. Al die tijd zat het leven in mij. Het leven geeft en ontvang je onbewust dan blijft het leven geven tot je bewust ontvangt. Nee ik heb geen ziekte gekregen, ik ontving bewust leven. Linda Klitsie