3. jun, 2016

Niet luisteren naar mijn stemmen maar voelen

Richt je naar binnen om jezelf te vinden. Van die prachtige woorden.... als ik mij naar binnen richt, kom ik mijn eerste stem tegen. 'En nu' zegt die stem, 'verwacht je nu de juiste woorden te horen, dat je nu ter plekke komt te weten hoe alles in elkaar zit en wat je bent?' Nee dus. Er beginnen overigens verschillende stemmen te babbelen hoor. Mijn veroordelaar staat vooraan, gevolgd door mijn rustige wijze stem, dan mijn saboteur, die weerlegt meteen alles wat mijn wijze stem mij warm toefluistert. Als ik bof is daar ook mijn grappenmaker die alles relativeert of al mijn bedenksels in een rariteit trekt. En als laatste in het groepje staan daar schuldgevoel en mag mij alsjeblieft buitenwereld wat moet ik doen om aan je verwachting te voldoen.

 

Toch knap van mij he dat ik met deze stemmen gebundeld kom tot een positief en spontaan wezen hier op aarde. Ik ga er zo vanuit dat meer mensen te kampen hebben met zoveel stemmen. Ik noem het stemmen maar eigenlijk is het energie dat even daalt en weer opstijgt. Niettemin verwelkom ik ze en laat ik ze in plaats van golven die weer weg drijven zonder iets achter te laten, mijn stemming bepalen.

Ik ben het me bewust, maar het anders aanpakken eist toch wel enige zelfkennis, geduld en doorzettingsvermogen. Als ik kijk naar het oordelen dat mij in de weg zit bijvoorbeeld. Jaren worstel ik er al mee. Ik stoor mij eraan dat ik oordeel over personen en situaties. Deze week kwam ik er pas achter dat dit oordelen mijzelf het meeste in de weg zit. Door het oordelen bleef ik streng voor mezelf. Overal waar ik een ander over veroordeelde, velde ik datzelfde oordeel over mezelf. En ik maar denken dat ik zo lief was voor mezelf! Van de week las ik een stukje over iets wat een wild vreemde doormaakte. Mijn eerste oordeel stond al te trappelen. Ik kon er naar kijken en wat schetste mijn verbazing, ik kon voorbij dat oordeel kijken. Ineens kreeg ik kippenvel en het verhaal van die persoon kwam bij me binnen. Ik kon me oprecht inleven in die persoon. Mijn oordeel verdween als sneeuw voor de zon en ik voelde in heel mijn lichaam mee met die persoon.

Ik werd me bewust dat ik voelde. Ik was uit mijn hoofd gekomen en in mijn gevoel. Ik realiseerde voor het eerst wat 'naar binnen richten' inhield. Niet luisteren naar mijn stemmen, maar voelen.