8. dec, 2017

Mijn visie op wie we zijn

Een tijd lang heb ik geloofd in reïncarnatie. Daarnaast in de 7 werelden die we doorliepen na ieder leven. Dat er geen alwetende god was, geloofde ik al heel lang niet.

Het leven gaf mij andere inzichten, tot een idee waarin ik nog steeds in geloof. Dat we allen 1 zijn. Ik vergelijk het met een mooi wit groot laken met daaronder vingers die naar boven steken. Allemaal andere vingers, maar onder hetzelfde laken. Dus eigenlijk is het laken wat we allemaal zijn.

Verdwijnt een vinger, dan komt er weer een andere vinger op. We zitten allemaal in het laken, de ene keer maar kort op die plek, de andere keer langer. Soms bovenaan soms onderaan. Op die manier integreer ik reïncarnatie, parallelle werelden, kwaad en goed. Het is er, maar het laken is zo weer gladgestreken, niets doet echt zeer. Het laken gaat nooit kapot en is oneindig.

Vraag me niet waarom, of om argumenten of verklaringen. Dit idee voelt goed, ik geloof erin zonder dat ik bewijs nodig heb, gewoon omdat het goed voelt. Het heeft mijn honger naar uitleg, verklaringen en antwoorden gestild. We leven als 1, de afgescheidenheid die hebben we gecreëerd in ons hoofd, bestaat niet, in mijn opinie. We zien het laken niet, omdat we het laken zijn.