16. mrt, 2018

Vanaf dag 1 voelde ik me anders en droeg ik je bij me als een tijgerin

Jouw geboorte liet op zich wachten. 36 uur had ik weeën, je zat wel lekker en maakte geen aanstalten het warme nest te verlaten. 9 dagen te laat en met een keizersnede kwam je dan eindelijk ter wereld.

Ik had je al verwelkomd toen ik een week zwanger was, ik wist al dat je bij me was voor ik de test gedaan had. Vanaf dag 1 voelde ik me anders en droeg ik je bij me als een tijgerin. Mijn hele zwangerschap ging prima ik kwam alleen gigantisch aan. Op het laatst was ik 45 kilo aangekomen, maar die kilo’s verdwenen als sneeuw voor de zon toen je de wereld zag. Je was een grote baby, maar voor mij oh zo klein en fijn. Je wilde niet echt knuffelen en ging graag je eigen gang.

Je eerste jaar streed je met jezelf. Je wilde veel meer dan dat je kon. Je had snel last van prikkels en hing heel erg aan je eigen ritme. Maar toen je eenmaal alles zelf kon, was je wereld te klein en je lach te groot. Je genoot van alle kleine dingen ze maakte jouw wereld groot.

De basisschool kwam in zicht en langzaam werd mijn kleine dame groot. Je moest heel erg wennen en veel van je spontaniteit raakte je een beetje kwijt. Je maakte vriendinnetjes en leerde lezen, rekenen en al nog meer. Je jurkjes werden broeken en je hoedje droeg je niet meer.

De eerste jaren op het vwo waren spannend en erg vol met boeken en nieuwe uitdagingen. Voorzichtig maakte je vriendinnen en kwam er een balans in leren en plezier hebben. Je zit nu in je vierde jaar en hebt vriendinnen bij de vleet. Je hebt een leuk bijbaantje, je zit op een gezellige run for funclub en sinds kort heb je zelfs een vriendje.

Je ging al eerder bij mij weg, niet ver, maar toch. Je nam een grote stap en zette dapper door. Ik zie je leven, lachen en omgaan met situaties. Ik luister naar jouw verhalen, troost je en we lachen samen. Je bent al lang niet meer zo klein, maar het leven met een grote meid is net zo fijn!