13. apr, 2018

Niet zo zeer van levensbelang als wel van belang van de kwaliteit van het leven

Wanneer je afhankelijk ben van iets of iemand om je leven te leiden zoals je dat graag wilt of zoals anderen dat graag willen, wat doe je dan?

Voor mezelf is het simpel, ik ben afhankelijk van verschillende medicijnen om te blijven leven, gezien ik geen bijnieren heb. Ik schaar deze medicijnen en afhankelijkheid onder van levensbelang.

Mijn zoontje heeft antipsychotica geslikt toen hij vier jaar was. Gelukkig maar een halfjaar. Zonder deze medicijnen was hij continu bang, had nachtmerries, moest om de tien minuten plassen vanwege de spanning in zijn lijfje en zag dingen die er niet waren waar hij bang voor was. De werkelijkheid was voor hem eng. De grond vertrouwde hij niet hij had waanideeën, de grond kon volgens hem zo maar verdwijnen. Kortom hij had het nodig om zonder angst te kunnen leven en normaal te functioneren. Dus niet zo zeer van levensbelang als wel van belang van de kwaliteit van het leven.

Zo is er ook medicatie om storende symptomen van ADHD tegen te gaan. Voor het kind is het niet altijd even fijn om te slikken, maar voor de omgeving wel. Ook het kind heeft voordelen, maar wat ik steeds meer meemaak is dat het kind veel vrolijker is en het leven leuker vindt zonder medicatie. Het is dan echter niet tot leren en luisteren aan te sporen en zal de einddoelen van een schooljaar niet halen. Daar ligt volgens mij echt een dilemma. Hoe kunnen we kinderen met ADHD die zich ongelukkig voelen door het slikken van medicatie helpen hun leven te leiden en de leerdoelen te halen zonder het slikken van medicatie. Het is niet van levensbelang en de kwaliteit van leven verbetert alleen ten opzichte van de omgeving en het behalen van de einddoelen op school. Gelukkiger wordt het kind er niet van. Dit stuit me tegen de borst, iedere dag je kind medicijnen te moeten laten slikken terwijl het kind er niet gelukkiger van wordt alleen rustiger.

Natuurlijk zullen er ook kinderen zijn die rustiger worden in hun hoofd en dit zelf ook als prettig ervaren, die groep sluit ik buiten mijn overpeinzingen. Er moet toch iets anders zijn dan medicatie? Ik duik in ieder geval de boeken in en ga op zoek naar een alternatief. Ik wil die verdrietige en vage blikken vervangen voor vrolijke ogen die de kwaliteiten van de ADHD kenmerken ten volle benutten!