11. mei, 2018

De leegte geeft de ruimte om jezelf te vinden

Ik las net, “Als je van dat leegte gevoel af wilt, dan…..” wat mij raakte. Jaren lang heb ik in een leegte gevoel geleefd. Radeloos werd ik ervan. Niets in mijn leven vond ik de moeite waard, niets bracht me een gelukkig gevoel, niets…. Dat is een oneindig gevoel. Een gevoel dat me totaal overnam en ik putte nergens meer vreugde uit. Voor iemand die het niet kent, is het niet te bevatten. Het slurpte mij op en ik vond geen uitweg.

Sinds mijn ziekzijn ebde dat gevoel weg. Daarvoor waren er tijden dat ik me zonder leegte voortbewoog, maar merendeels van de tijd, leefde ik er mee. Tijdens mijn ziekzijn voelde ik de leegte wegtrekken. Toen ik accepteerde dat ik ziek was, mij erin beruste en me overgaf aan het leven, trok de leegte uit mij. Ineens was daar de stilte die mij omarmde, mij het gevoel gaf dat ik de touwtjes uit handen mocht geven en me door het leven kon laten leiden. Sinds die tijd is de leegte merendeels uit mijn leven.

Soms komt het nog even terug. In het begin was ik teleurgesteld. Ik dacht dat ik het had overwonnen en het mij nooit meer zou bezoeken. Ik leerde tijdens een periode van leven in leegte te vertrouwen dat het weer weg zou gaan. Dat gaf mij houvast en ik bikkelde door. Ik miste mijn vreugdegevoel en mijn rust in mijzelf, maar vertrouwde erop dat dit weer terug zou komen. En dat gebeurde ook.

Toen ik deze zin las, werd ik eerst boos. Hoezo af willen van je leegtegevoel?? Alsof het een kledingstuk is dat je niet meer wilt dragen en wegdoet. Toen ik van binnen weer tot rust kwam, besefte ik dat ik dit jaren heb geprobeerd. Ik wilde van mijn leegte gevoel af. Waarom veroordeel ik dan deze uitgesproken zin? Leegte is toch vreselijk, dat gevoel wil toch niemand. In mijn hoofd vormden zich de zinnen dat loslaten en ergens vanaf willen betekenissen zijn die haaks staan op wat mijn rustgevoel mij geeft. Dat gevoel wil ik behouden, omarm ik en koester ik, sterker ik leef ernaar want het is mijn leven geworden. Die rust is alleen gekomen door mijn leegte te omarmen. Te accepteren dat het leven geen touwtjes heeft. Dus het leegtegevoel heeft wel degelijk zin. Het is er ook om jou en mij te helpen de rust te vinden die we allen zoeken. Het vertrouwen, de acceptatie, je inner peace. Daarom werd ik boos, de leegte werd afgeschilderd als vuilnis dat je weg wilt gooien. Maar de leegte geeft juist de ruimte om jezelf te vinden.