22. mei, 2018

Klein vriendje van mij

Je lag tegen me aan op de bank, kroop op schoot wanneer je maar wilde ook al was mijn schoot vol met laptop. Je keek me aan als je wilde dat ik aaide, je tikte me aan met je poot als ik dat niet snel genoeg deed. Je kneep je oogjes samen alsof je wilde zeggen, wat hebben we het toch fijn samen.

Midden in de nacht riep je in het voorjaar soms hard halloo… en kreeg de kolder in je kop. Je rende de trap op en af en probeerde met je mollige lijf onder de bank te kruipen. Snoepjes liet je brengen, je bleef rustig wachten tot we stopten met het rammelen van de snoeppot en keek tevreden neer op het handje vol genot dat we onder je neus legden. Was je waterbak niet fris genoeg dan ging je er keurig voor zitten staren alsof je het water zo zelf kon verversen. Iedereen kreeg van jou een kopje, nooit heb je uitgehaald, we kregen van jou enkel lieve schouderklopjes als het tijd was om jou een knuffelbeurt te geven.

Niemand kon lopen met een vijl of kam zonder dat jij voor de voeten neerstreek in volle verwachting dat het een borstel was en we jou zouden kammen. De gevangen muizen van wijlen je broer en onze Lilly bracht jij trots mee naar binnen om mee te spelen niet begrijpend dat de muis al was bespeeld en het leven had gelaten. Het toetsenbord van Rik was jouw mand. Op de stream kenden ze je allemaal. Jij was de streamkat de kat die maling aan alles had en regelmatig op van alles stond en lag wat daarvoor niet gemaakt was.

Je kroelde als vanouds met Eveliene, je grote vriendin. Je knuffelde haar haren en lag overal waar zij was. Je zat iedere avond naast ons of op de schoot van Bart. Overal was jij, jouw slaapplekje was het hele huis. Je lag zo graag bij Zaza, je was zo een lieve, gemoedelijke knuffelkont. Lieve, lieve Bink, kleine ouwe Dibbes, dank dat je in ons leven was. Nooit zullen we je vergeten, je bent en was de liefste kat!