18. aug, 2018

Stress de baas

Een vakantie geeft mij een gevoel dat alles los kan worden gelaten. Het vaste ritme verlaat mijn systeem, het moeten smelt weg, het besef dat er iets is waarvoor ik veel verantwoording voel, valt weg. Het duurt een paar dagen dit afschakelen, maar als het er is, dan stort ik ook in een vallei van genot. Niets moet en alles mag!

Het vliegtuig waar we inzaten, moesten we na een halfuur verlaten wegens een technische storing. Bagage weer ophalen, twee en een halfuur later weer inchecken en vernemen dat we die avond om halfacht pas weer vertrekken…. De hele middag en vroege avond ronddolen op Schiphol.  En dan heeft de vlucht alsnog ander halfuur vertraging, maar uiteindelijk vliegen we dan naar Lissabon. Overnachten op kosten van de maatschappij in een hotel, ontbijten daar en worden met een taxi weer teruggebracht naar het vliegveld. Om 1 uur komen we met de huurauto eindelijk aan bij ons huisje waar we de komende twee weken verblijven. Een lieve gastvrouw, een warm houten huisje zonder airco in een hittegolf….  Na de eerste schok van de vertraging van 12 uur, was ik vrij snel weer hersteld. Toen ik het houten huisje binnenliep en de gastvrouw weer was vertrokken, voelde ik dat de hitte zich meester van mij maakte. De moeheid sloeg toe en ik heb een paar uur bij moeten komen.

De twee weken waren intens, de omgeving prachtig, de uitstapjes heel erg leuk en onze band samen super. Dat er branden uitbraken waar we de rook en het as van meekregen, ik ons een keer buiten het huisje sloot en Bart door het raam naar binnen moest klimmen, ik mijn mobiel de zee in mikte tijdens het dolfijnen spotten en de hitte die soms wurgend was vooral in de avonden en nachten in ons houten huisje, maakte de vakantie nog intenser. We pakten steeds de draad weer op, lachten om dingen, knuffelden veel en genoten van het samen zijn en de dingen die we zagen.

Thuis kwam de stress die zich had opgestapeld naar boven en een flinke huilbui en twee dagen erg moe zijn was daarvan het resultaat. Maar niet 1 keer heb ik me naar gevoeld, ik slikte sommige dagen een dubbele dosis en alle dagen meer dan ik altijd slikte, maar lichamelijk en geestelijk voelde ik me doorgaans goed. Toch was er stress en het was vreemd om te beleven dat ik die in een vakje heb kunnen stoppen en pas thuis tot ontlading heb doen komen. Terugkijkend was de vakantie mooi, turbulent en intens. Ik liet een zoon van bijna 16 achter die voor het eerst alleen thuis was met de zorg voor onze dieren. Ik miste hem, mijn dochter en mijn dieren, ik heb last van heimwee gehad, maar ook dat overschaduwde niet mijn plezier. Al met al ben ik blij dat ik en mijn lichaam al zo goed met stress kunnen omgaan, mijn emoties in banen kan leiden en dat ik me aan het genieten kan overgeven.