22. okt, 2018

Klein beginnen

Vragen dwarrelden door mijn hoofd, veel en vaak. Antwoorden gaven nog meer vragen en ik vond mezelf in een doolhof van verhalen. Toen ik mij bewust werd dat alles begint met bewust zijn, kwam heel langzaam de rust in mijn hoofd.

Eerst besefte ik dat antwoorden niet genoeg waren. Ze gaven mij geen voldoening. Dus de vragen stopten. Ik richtte mij op wat ik nodig had en fijn vond. Zo rekende ik ook af met hoe ik zou moeten leven om gelukkig te zijn. Voornemens en veronderstellingen hebben geen enkele waarde als ze me niet dat gaven wat ik nodig had, rust in mijn hoofd en vrede met mijzelf en wat is.

De stapjes naar dat gevoel waren klein. Maar doordat ik me bewust was geworden van wat ik nodig had, kon ik mij gemakkelijk een andere kant op sturen. Ik liet mijn rust niet meer afhangen van antwoorden, ik stelde de vraag niet meer.

In hebt begin dacht ik nog vaak dat ik daardoor niet genoeg deed om het leven volledig te leven. Ik moest toch alles ontdekken en altijd nieuwsgierig zijn? Maar dat gevoel drong zich langzaam naar de achtergrond en loste uiteindelijke helemaal op. Naarmate ik mij meer en meer wentelde in het ‘Niets hoeft gevoel’ hoe meer het ook mijn gedachten en gevoel in beslag nam. Doordat ik van mezelf niets meer hoefde, kwamen de antwoorden van zelf.

Ik werd mij meer en meer bewust van mijn lichaam, gedachten en de wereld om mij heen. De kleine stapjes die ik daarvoor had gezet, hadden mij mijn bewust zijn en rust gebracht. Door altijd te beseffen dat een gedachte niet gelooft hoeft te worden, raakte ik meer en meer thuis in mijn hoofd en lichaam.

Ik zei het vanmorgen nog in een gesprek tegen iemand, kleine stapjes nemen, is genoeg. Klein kan heel groot zijn en groot heel erg klein. Geef jezelf de kans om naar jezelf te luisteren en zet dat eerste kleine stapje.