5. apr, 2019

Een vergissing

Een zacht rood fluwelen rozenblaadje ligt tussen haar duim en haar vinger. Ze houdt het luchtig vast. Het blaadje streelt het kleine beetje huid, maar zij merkt het niet. Haar ogen volgen iemand in de verte. Haar neus ruikt ineens zijn geur die de wind heeft meegenomen in vlagen die ook het tafelkleed van de tafel waaraan zij zit, doet bewegen. Ze kijkt naar zijn achterhoofd, zijn brede schouders die langzaam steeds verder van haar weglopen. Ze slikt haar droge keel nog droger. 

 

Ze voelt de warme hand op haar eigen schouder. Het rustige gevoel dat haar buik vult, doet haar ontspannen. Ze kijkt naar de rozen, verlaten op tafel. Even vullen haar longen zich met een grote hap lucht. De laatste lucht die ze aan hem geeft. Het laatste wat ze hem geeft. Ze legt haar hand vol liefde op die van haar, ze voelt tot in haar tenen dat ze leeft.