25. apr, 2019

Mijn leven vergeten

"Mam wat voor nut heeft het dan dat je iets doet!" Roept mijn zoon lachend uit. We zitten samen in het bubbelbad. Hij vertelt me net dat hij niet echt kan ontspannen in het bad aangezien het voelt alsof zijn ingewanden worden opgeblazen als hij in het bad zit. Zijn hele leven heeft hij al dit soort uitspraken. Ik weet dat hij dingen anders aanvoelt of meer voelt dan ik. Ik probeer het dan ook niet meer te verklaren, we weten alle twee dat mijn verklaringen kant noch wal raken voor hem.

Ik zeg hem dat ik zo goed als alles vergeet. Boeken die ik lees, films die ik kijk, na een poosje weet ik de titels niet meer en kan ik niet meer vertellen waar het over ging. Zo ook met uitstapjes. Ik vergeet het gewoonweg. Altijd al gedaan, maar sinds mijn Cushing is dat alleen maar verergerd. Maar erg vind ik het niet. Weleens jammer dat ik niet mee kan praten over een herinnering, boek of film. Het lijkt alsof mijn algemene ontwikkeling daardoor wat summier is. Dat is op zich ook niet zo belangrijk, als ik geen waarde hecht over hoe ik over kom, maar dat doe ik wel. Dus ja, ergens vind ik het wel een beetje erg dat mijn geheugen mij in de steek laat.

Ik heb me weleens verdiept in het waarom hiervan. Leef ik te weinig in het nu waardoor ik het moment niet goed tot mij neem? Vind ik alles wat ik doe niet zo belangrijk? Ik kom er niet goed uit. Dus laat ik het rusten, het is wat het is zou Neeltje Lokerse gezegd hebben. Dit kan ik nu wel zeggen, aangezien ik De meid zojuist heb uitgelezen.

Gevoelens die er waren bij een gebeurtenis, vergeet ik nooit. Ik weet hoe het voelde in de eerste klas van de mavo, in de tijd dat ik leefde in Amsterdam angstig in ons gezin, eenzaam op een zolderkamer toen ik 18 was, maar ook het gevoel dat ik kreeg toen ik mijn mondeling Engels op de meao afsloot met een 9.0 en de docent mij zei trots te zijn. Alles in die tijd erom heen ben ik vergeten, maar dat gevoel op dat moment weet ik nog. Ik had door alle ellende heen mijn studie goed afgerond. Iemand was trots op mij.

Dus mijn lieve zoon, het heeft voor mij veel nut om te doen en te ervaren ook al vergeet ik wat ik deed, mijn gevoel behoud ik en daar vaar ik op. Het doen op zich geeft mij mijn doel.