24. mei, 2019

Zo weerloos en toch zo wilskrachtig

Waar ik om kan huilen? Een klein baby'tje dat hardverscheurdend huilt... ik zit in de tuin en ons buurjongetje huilt tranen met tuiten. Misschien wordt hij getroost, misschien zijn het krampjes waar niemand wat aan kan doen, maar het liefst troost ik het kleine hummeltje zelf....maar goed, de buurtjes zouden het niet kunnen waarderen, denk ik, als ik hem kom redden terwijl er niets te redden valt...

 

Mijn dochter had iedere avond steevast 20 minuten heel hard huilen nodig om in slaap te vallen. Wat ik ook ondernam, het meiske moest even huilen. Toen ik me er na maanden bij kon neerleggen, realiseerde ik me dat ze de dag verwerkte. Het duurde niet lang meer, het huilen. Ze was groot genoeg geworden om op een andere manier de dag van zich af te schudden.

 

Nog steeds heeft ze tijd en ruimte nodig om al wat er gebeurt van zich af te laten glijden. Het huilen toen heeft haar geen kwaad gedaan, concludeer ik voorzichtig. Het kleine mannetje naast me is stil..... slaap zacht lief hoopje mens😍