13. jul, 2019

Liefde geeft en neemt

 Het was niet laat en toch was het te laat geweest. Ze liet het. Ze nam haar woorden mee naar bed, de nacht in. Ze wist dat als ze haar ogen neersloeg het voor altijd te laat was. Maar ze had liever te laat ooit als aanklacht later dan nu een kans op geen later. Ze ging liggen en had er vrede mee.

Toen ze wakker werd bracht het zonlicht genade in haar hart. Ze kon zichzelf vergeven. Ze wist dat ze dat moest doen anders kon ze niet verder met zichzelf leven. Ze nam een boterham en een kop thee. Ze nam alles wat ze voor een nacht nodig had met zich mee toen ze even later de deur achter haar sloot. Ze wandelde weg van het huis dat al haar liefde omsloot.

Later zou ze terugkijken en weten dat die beslissing nooit anders had kunnen zijn. Ze had haar liefde toen daar veilig geweten. Laat ze leven met een herinnering. Ze leven dat is wat ze hen had gegeven. Ze misten hen nog iedere dag, maar sinds kort kon ze weer opstaan met een glimlach. Werd de pijn teruggedrongen door haar lach. Ze had de liefde herontdekt en was blij met haar nieuwe plek.