30. aug, 2019

Tijgermoeder

In de Chinese astrologie ben ik een tijger. Een van de kenmerken van een tijger is dat ze haar kinderen beschermt zo lang nodig en ze dan na moederlijke begeleiding hun vrijheid geeft. Ik kon en kan me daar zo in vinden. Nooit heb ik ze als bezit beschouwd en altijd heb ik vertrouwen in hun kunnen gehad. Hun leven is van hen.

Toen ze klein waren, waren mijn zorgen voor de momenten van toen. De toekomst kwam niet in beeld, dus ook de eventuele zorgen voor die toekomst niet. Hoe hoog de bergen en dalen af en toe ook waren, mijn vertrouwen in hen op dat moment was genoeg. En tot op de dag van vandaag is dat vertrouwen genoeg geweest. Ze leven ieder hun eigen leven op hun eigen manier wat perfect bij hen past. Ik sta steeds meer aan de zijkant en geniet van iedere stap.

Nooit ben ik bang geweest dat ik geen deel zou uitmaken van hun leven, die gedachte is nooit geboren. En op vele manieren neem ik deel aan hun leven zonder dat mijn eigen leven wordt overschaduwd. We leven naast elkaar in de wetenschap dat we er voor elkaar zijn.

Ik ben zo niet opgevoed. Mijn opgroeien ging heel anders. Toch heb ik nooit in mezelf beweegredenen gezocht of uitgesproken het anders te willen doen. Die manier van mijn moeder past mij niet. Het moeder worden en zijn was in het begin een ware omwenteling en een doolhof voor mij, maar dat gold alleen mijn gevoelens en emoties. Mijn handelen ging natuurlijk en zonder nadenken. Mijn kinderen kregen altijd de vrijheid te zijn wie ze waren zonder dat ik daar bij stilstond. Achteraf besef ik dat ik dat deed en doe. Door gesprekken met mijn zoon en dochter. Hoe ze mij als moeder zien en waarderen, hoe ze sterk en dichtbij zichzelf in het leven staan.

Moeder worden was voor mij een ontgoocheling. De start van een zoektocht naar mijzelf. Ik heb hele nare tijden in mijzelf gekend, maar mijn kinderen hebben daar geen weet van gehad. Moeder zijn voor hen stond daar los van, ik was er op de manier van een tijger.