8. nov, 2019

Sociaal zijn, is een vak

Zoals ik wel vaker vertel, heb ik regelmatig waardevolle gesprekken met mijn zoon. Beide houden we niet van het koetjes en kalfjes geneuzel en weten ook niet goed hoe dit te doen.

 

Beide hebben in ons leven bewuste keuzes gemaakt wat het sociaal zijn betreft. Waar ik op jonge leeftijd keuzes maakte vanuit angst en vooral uit mijn eigen ideeën kon putten, pakt hij dit anders op, hoorde ik gisteravond.

 

Hij heeft het internet tot zijn beschikking en leert daar een hoop. Ik wist al dat zijn brede algemene kennis en zijn wetenschap over de geschiedenis van het net kwamen, niet van school. Dat hij ook gerichte filmpjes kijkt die het hele sociale gebeuren uitleggen, vond ik verrassend om te horen. Hij liet mij weten hoe een groep sociaal in elkaar zit en reageert. Nu heeft hij net zulke voelsprieten als ik dus veel van wat een ander niet opvangt, vangen wij wel op. Die kennis kon hij nu integreren met zijn nieuwe kennis. En wat blijkt, hij heeft de hele groepvorming in zijn klas verschoven.

 

Hij vertelde de stappen die hij nam om niet langer alleen in een groepje te zitten die in de eerste dagen van het schooljaar waren gevormd. Hij heeft niemand zijn rug gekeerd, maar heeft heel bewust nieuwe sociale skills gebruikt om zich te kunnen bewegen in een groep zoals hij zich had voorgenomen. En hij geniet.

 

Ik hoorde met veel trots zijn manieren aan. Ik was pas veel later achter dingen gekomen en was pas veel later mezelf in een gezeldschap. Ik vind het fijn dat hij niet zo een lange weg hoeft af te leggen en dat hij zelf bewust is geworden van bepaalde zaken. Sociaal zijn, is een vak😉