19. feb, 2020

Tekst

Ze schreeuwt met haar ogen en haar handen.
Haar mond blijft gesloten.
Ze heeft lief met haar mond en haar heupen.
Haar hart blijft gesloten.
Ze kijkt met lede ogen.
Haar ziel is gesloten.

Een gebaar zou haar helpen de opening te vinden in het woud wat haar omsluit.
Zij weet haar armen gebonden.
Haar gezicht gedrukt tegen een smerig ruit.
Verdwaald in kinderverhalen, loopt zij haar passen.
Ze weet niet dat zij blijft dwalen.