28. feb, 2020

Tekst

Zij voelt zich meer dan jij
thuis bij mij.
In geen geval bracht zij meer dan wat jij ooit gaf.
Jij met al je imperfecties was meer alles
dan zij met mij in duizend momenten beleefde.

Door een roze bril was het een sprookje
vertelt in vreemde talen.
Geluk proefde ik pas weer toen het in mij beefde.
Zij kwam jou halen,
bracht jou in iedere kus terug bij mij.

Jij, alleen door een spiegel te vervangen,
gaf je aan mij.
Te lang geleden al blijven hangen,
in een verleden waarin we mooie levens liepen over de bergen van ons geluk.
Ik blijf bij haar.
Zij... maakt ons niet stuk.