8. mrt, 2020

Tekst

Een gekneusd verleden vangt met gemak een onschuldig heden.
Ze kruipt graag in kleine hoekjes op zoek naar een mogelijkheid om de waarheid
zonder doekjes te manifesteren in al haar blijheid.
Ze is goede vrienden met het Ego.
Ze bouwt hele muren met hem zoals je als kind deed met lego.
Ze spannen samen en vaak voeren ze de boventoon, ze horen haar wel en trillen als rietjes als ze daar is, al lachen ze haar uit met hoon.
Ze is de stilte die altijd loert, ze groeit in de krochten van het binnenplein
Ze is waar haar de mond werd gesnoerd,
maar ze zal er altijd zijn.