10. mrt, 2020

Mentor zijn...

Mentor zijn, is dankbaar werk. Het is soms druk en veel, maar vaak ook dankbaar.

Vandaag kreeg ik een mailtje of ik morgen tijdens de les Nederlands even kon praten. 'Het lijkt of ik de laatste tijd niets goed doe...' Ze zijn nog zo jong en kwetsbaar al lijken ze vaak heel stoer. Vandaag ook een plan gemaakt met een ander mentorleerlinge, 'Oranje is dat ik me niet goed begin te voelen, stil word en me niet meer kan concentreren'. 'Dus' zeg ik wat kan de docent doen om je te helpen dat je niet in het rood gaat en wat kun jij doen?'

Na de les blijven een paar meiden hangen. 'Juf, waarom gaat u eigenlijk halve dagen werken?' Nadat ik in de les had verteld dat het rooster gaat veranderen omdat ik wat minder ga werken. 'Dan moet u wel echt gaan uitrusten hè, we willen u wel bij ons uitje hebben.' Schatten.

Dat geeft me energie, ook al ebt dat na 10 minuten weg. Dus nee ik wil niets inleveren. Geen enkele klas afstaan. Dat begrijpt mijn teamleider, maar er moet meer rust gecreëerd worden, wil ik enthousiast blijven kunnen werken. Dus lever ik 1 Mentor uur in. En geef ik aan twee andere klassen geen 3x per week les maar 2. Zo blijf ik toch gewoon hun juf😊
Www.mijnmaniervandoen.nl