13. mrt, 2020

Tekst

Lichtjes in haar ogen.
Ze praat met een mooie lach.
Ze kijkt geen moment onbewogen.
Ze is geheel aanwezig.
Ze kijkt zacht.

Met een soepele tred liep ze binnen.
In een wereld die voor haar voeten lag.
Ze struikelde een enkele keer,
maar hoefde nooit opnieuw te beginnen.
Wat zij niet zag,
liet ik haar zien.
Haar pijn deed mij zeer.
Nooit eerder had ik haar gezien.

Ze wandelt haar uitgekozen weg
In eigen tempo, langs tuinen met en zonder heg.
Ze zal nog meer gaan bloeien,
als rozenblaadjes zo zacht met
het leven stoeien.
Ik wens haar liefde in alles wat ze vasthoudt, denkt, zegt en doet,
Ik wens haar zo veel goeds❤