16. apr, 2020

Tekst

Geen weg terug
door het land van ik hoor je niet en ik zie je niet.
Geen open plek met dromerige blikken waar een deken van warmte hangt in de lucht.
Nergens meer een stukje van toen.
Toen alles nog niet zo was als....

Geen weg terug.
Grenzen zijn gesloten, muren zo hoog als bergen
er is geen lucht.
Er zijn plaatjes van herinneringen
waar je ze veilig had laten verbergen
toen we nog vrolijk konden zingen.

Geen weg terug.
De ineengestorte kraters
nog erger dan de uitbarsting
uren, dagen, weken, maanden, jaren ervoor.
Alles is stuk
Behalve 1 ding.

Het plaatje van toen.
Het plaatje van voor alles veranderde
Het plaatje voor de weg er was
door het land dat toen nog niet bestond.
Het plaatje dat als pleister moet fungeren voor
een te grote wond.