23. apr, 2020

Laten is soms sterk

Als je iets niet kan veranderen omdat je er geen zeggenschap over hebt, laat het dan rusten.

Misschien makkelijk, ongeïnteresseerd of egoïstisch, maar er tegen vechten heeft geen zin. Zonde van je energie, zonde van je tijd.

Zo is het met veel dingen die in je leven gebeuren. Soms de moeite waard om tegenin te gaan en soms de moeite waard om het te laten. Accepteren wat is, is lang niet altijd een laffe daad. Het vereist kracht en doorzettingsvermogen om een andere weg in te slaan. En wie weet is juist die andere weg jouw weg en gebeurde het daarom.

Mee bewegen met wat is, wat er op je pad komt in totale ontspanning, is waar het leven voor bedoeld is, volgens mij. Ambitie en doelen stellen, voor je principes staan, is lang niet altijd het leven leiden zoals het is bedoeld. Zodra er weerstand is, zodra je een nee voelt in een situatie waarin je niets kan veranderen, is het dan niet zo dat het leven hier ja zegt en jij niet mee wilt doen?

In sommige situaties voel ik dat mijn weerstand een grote muur opgooit tussen mij en de werkelijkheid zoals het mij verschijnt. Maar als ik even afstand neem, wat tijd door me heen laat golven, brokkelt mijn muur af en zie ik potentie. Nieuwe perspectieven en mogelijkheden en vreugde.

Ik weet nog niet hoe dit is voor situaties waarin pijn en onmacht het leven overnemen. Of mijn muur dan juist mijn bescherming is. Aan de ene kant staat dat haaks op mijn verhaal, maar aan de andere kant zijn er hier misschien wel facetten en invalshoeken die ik over het hoofd zie om mijn verhaal alsnog op alle gronden te staven. Tot die tijd blijft dat even een gat in mijn theorie. Dat mag van mezelf, hier zit geen muur😉