26. apr, 2020

Tekst

Omdat ze het niet zag, niet wist en nooit geweten had.
Ze dwaalde rond in schimmige gangen.
Ze baadde in onwetendheid, ze zat
in as meer nog dan een dode.
Haar haren plakten aan haar wangen.
Niemand die haar ooit hulp had geboden.
Haar had verteld over haar bange
kinderjaren. Dat ze niet beter wist,
Liefde en uitleg heeft gemist.
Ze zag niet wat zij zagen, hoorde een ander geluid.
Bibberde als zij warm onder de dekens lagen.
In de verte hoorde zij niet als hen een prachtig lied gezongen door vogels in de lucht en in de bomen.
Zij hoorde enkel het kraken van het riet
en huiverde in afwachting van wat ging komen.