5. mei, 2020

Tekst

Het kraakte als ze liep dus liep ze niet
Over de planken die geluid maakten en zong zachtjes een lied.

De broodjes die ze smeerden waren niet alleen voor haar. Ze dacht aan al haar kinderen en smeerde met een glimlach door met een staart in haar haar.

Ze bracht zoals iedere morgen haar brood naar de tafel. Ze zong nog steeds haar lied. Ze wachtte tot laat in de morgen, maar haar kinderen kwamen niet.

Ze maakte de deur op slot toen de avond viel. Een kleine herinnering schokte haar heel even toen ze besefte dat zij al oud was en alleen. Ze verkeerde in een ander deel van haar leven en de herinnering verdween.