23. mei, 2020

Tekst

In een klein ogenblik zat haar leven gevangen.
Hoe ze later ook deed en dacht, haar vizier was nooit meer onbevangen.
Met blinde ogen en handen zo zacht,
klauwde zij zich aan haar bestaan vast.
Haar niet aflatende geloof in al wat goed is nimmer verlatend, groef zij met iedere ademteug een kloof.
Zij zat in dat eeuwige moment en leefde verdoofd.