25. mei, 2020

Tekst

Een mengeling van willen en laten, stroomt door mij heen.
De dagen gaan snel en rijgen zich aanéén.
Welke stap je ook zet,
het is er één die verder gaat en het moment weer achterlaat.
Ik laat het zo,
mijn behoefte ogenblikken te laten duren in een potje te stoppen en eeuwig naar mijn hart te sturen,
onderdruk ik.
Hoe mooi een moment ook is,
er komt altijd weer een volgende
dat ook mooi is.