31. mei, 2020

Tekst

Twee stappen omhoog.
Ik zie de wereld draaien,
ze is niet eens zo groot.

In mijn zucht naar licht
en stilte, kijkt de hemel
rustig toe. Ze schenkt
haar gezicht, maar ik weet
niet hoe.

Mijn armen grijpen
naar waar mijn denken zwijgt.
Mijn hoofd in de lucht, mijn
voeten op de grond, mijn
mond vormt woorden
die ik nog niet begrijp.

Antwoorden zitten verstopt
in kleine dingen,
zo goed dat ik ze niet allemaal
zal vinden.
Groot als de ruimte
is mijn onwetendheid.
Ik reik naar de hemel,
en wacht op het einde
van mijn stille strijd.