11. jun, 2020

Tekst

Grijs in gedachten
en grijs in daden,
ze heeft geen idee
of ze in zwart of wit
zal kunnen aarden.

Ze neemt haar sluier van onwetendheid mee, al weet ze niet waarheen.
Ze hunkert naar openheid,
de weelde van geliefd zijn,
maar zij is gesloten en alleen.

Naast de mensen loopt zij,
op een plek die niemand ziet.
Ze reikt naar de teugels,
maar pakt ze niet.

Ginds zal ze gaan, vervaagd in de tijd. Vergeten, alsof zij nooit heeft bestaan.