12. jun, 2020

Dag lieve mentorleerlingen

De laatste weken school zijn aangebroken. Ze verlopen heel anders dan normaal. Ik zie twee klassen alleen online en twee klassen online en op school. De klassen zijn gesplitst en niemand zit naast elkaar.

Ik ben blij weer voor de klas te staan. Het beeldscherm begon danig te vervelen. Contact, hebben we allemaal gemist en ondanks dat het school is, zijn de leerlingen gewoon uitgelaten, vrolijk en lekker druk. Maar goed een groepje van twaalf leerlingen voor je neus, is makkelijk te temmen.

Vanmiddag kleine cadeautjes met kaartjes uitgezocht om uit te delen aan mijn mentorklas. Twee jaar heb ik hen begeleid en toen ik ze vanmiddag vertelde dat we de laatste lessen samen tegemoet gaan, schrokken ze een beetje. Ze hadden zich niet gerealiseerd dat ik niet mee ga naar de derde. Door hun lieve opmerkingen rolden tranen over mijn wangen. Ik ga ze zo missen!

Ze proberen iets te organiseren om nog met de hele klas als afscheid samen te doen. Na de vakantie zitten ze niet meer als groep bij elkaar. Door de Corona zit een klein feestje er waarschijnlijk niet in, echt heel erg jammer.

Gelukkig zie ik ze nog twee weken en daarna in de gangen op school. Nooit gedacht dat een afscheid van een mentorklas me zo kon raken. Ik ga ze missen mijn schatten.