14. jun, 2020

Tekst

Hier onder het bladerdek besloten in mijn tuin,
waar ik alleen de vogels hoor,
merk ik niks van de puin
die daarbuiten de stemmen smoort.

Ik wil hier blijven in mijn eigen vrede,
zwevend bij iedereen vandaan.
Blij zijn zonder aanwijsbare reden.
Ik wil niet horen en niet zien dat er buiten dit paradijs een wereld is waarin ik niet wil bestaan.

Ik sta op uit mijn stoel en kijk naar de blauwe lucht en het groen van de bomen.
Laat de wereld maar hier komen,
hier waar er geen meningen zijn en geen ruis. Hier waar alles goed is en niets tegen mijn gevoel indruist.