20. jun, 2020

Je leven glipt door je vingers

Je leven glipt door je vingers

In de ochtendgloren ruik je de nieuwe dag. De natuur ontwaakt en jij proeft de heerlijke smaak van verse koffie over je tong gaan. Je kiest je kleding uit, dit doe je zorgvuldig. Je ontbijt. Je handelt doordacht, je voelt iedere beweging, je bent je bewust van de spieren die je spant, je adem die versnelt omdat je bezig bent.

Na het eten waarbij je iedere kies voelde neerkomen op een stukje appel of haver, voel je hoe je buik verzadigd is en om rust vraagt. Maar dan ben je pas net begonnen.

Je pakt je tas in en loopt snel naar de auto of fiets, trein of bus. Onderwijl ga je na of je iets bent vergeten of je zit al in de meeting waar je hoopt op tijd voor te komen. Onderwijl ga je na of alles in huis is voor het avondeten en je hoopt dat je zoon de honden uitlaat. De weg naar je werk is aan je voorbij gegaan.

De prachtige bloemen in de berm en de intens blauwe lucht, zijn je ontgaan. Op je werk word je opgeslokt door werkzaamheden en afspraken. Aan het eind van de dag stap je in de auto, bus, trein of op de fiets en wederom zie je niets van het stukje buiten dat vandaag voor jou gereserveerd was. Je loopt de afgelopen dag door. Ben je iets vergeten? Had je dingen anders moeten doen of zeggen? Voor je het weet ben je thuis.

Pas aan het einde van de dag vind je de rust waarmee je de dag begon. Je voelt je lichaam, je voelt je ontspannen. Twee momenten op de dag dat je voelt en werkelijk hier bent. Je leven glipt door je vingers.