7. jul, 2020

Dat alles zo anders kan zijn

Ik heb vaak iets niet door. Dat kan iets voor de hand liggend zijn, een grap of iets heel subtiels. Aangezien ik van nature niet subtiel ben, is dat ook niet heel vreemd. In principe zit ik daar nooit zo mee. Het ontgaat me, dus ik heb er weinig last van.

Ook verkeer ik vaak in mijn eigen denkwereld. Steeds vaker merk ik dat doordat iemand iets doet of zegt wat niet past bij mijn logica. Voorheen ging ik er zonder meer vanuit dat er dus iets niet klopte in de redenering van de ander en ook dan kon ik het naast me neerleggen.

Waarschijnlijk valt ook hier het kwartje bij mij pas laat. Zoals ik in veel dingen een laatbloeier ben. Wat ik nooit erg heb gevonden, want ik had het toch niet door. Pas als iets tot me doordringt, iets wat voor mij nog niet bestond, zie ik het pas. Dat is niet altijd een opluchting of fijn. Vaker is het confronterend en zet het mijn wereld op zijn kop.

Dat sommige zaken zo anders in elkaar steken dan hoe ik het zag, is verwarrend voor me. Soms is zo een inzicht inderdaad bevrijdend, maar soms schrik ik dat ik dus blijkbaar zo anders de dingen zag of ervoer. Een voorbeeld is even niet voorhanden, want ik vergeet snel, maar zodra ik er één heb, zal ik het beschrijven. Dan zul je misschien helemaal begrijpen wat ik bedoel.