8. jul, 2020

Onafscheidelijk

Ik was zwanger van mijn zoon toen mijn dochter acht maanden was. Ik had toen voor ogen dat ze met elkaar zouden optrekken. Ze schelen zeventien maanden, dus het was geen vreemde gedachte.

Dat ze zo' n hechte band zouden krijgen, had ik nooit durven dromen. Maar vanaf dag één zijn ze samen twee handen op één buik. Juist omdat ze broer en zus zijn, vind ik dat des te meer bijzonder. Ze hebben het zelf gedaan, de chemie tussen die twee is onbetaalbaar. En dat ze het samen zo fijn hebben en dat dit zo natuurlijk is ontstaan en altijd is gebleven, koester ik.

Ze gaan hun eigen weg, ze respecteren elkaars beslissingen en als ze samen zijn, spreken ze hun eigen taal. Ze lachen en ze praten, hun liefde is een parel dat altijd schittert. Zo fijn om te weten dat ze altijd en waar dan ook, elkaar hebben ❤