13. jul, 2020

Slecht en goed bestaan omdat wij het bedacht hebben

De laatste dagen zeg ik tijdens het wandelen een mantra op. Niet de hele tijd, maar een paar keer. Ik merk dat het mijn gedachten over mezelf positiever maakt. Ook ben ik zachter naar anderen toe in mijn antwoorden en oordelen. Die eeuwige oordelen...

Vanochtend bedacht ik me onder het wandelen dat theorieën die zeggen bij het inademen positieve woorden tot je te nemen en bij het uitademen de negativiteit weg te blazen, eigenlijk vreemd zijn. Je komt hier als mens. Je wilt ervaren hoe het is om mens te zijn dan horen daar alle ervaringen bij, goed en slecht. Voordat je hier kwam, waren goed en slecht niet bestaande begrippen. Waarom moet je hier op aarde dan slecht wegdrukken?

Een gewaagde vraag, ik realiseer het me. Slecht en kwaad zijn hier op aarde oprecht geen fijne dingen. Maar om in jezelf het slechte af te wijzen, is vreemd. Hier zijn slecht en goed pas geboren. In feite is er geen goed of slecht, maar is er alleen de ervaring. Dus denk ik dat het 'slechte' in mij niet uitgeademd hoeft te worden, maar omarmd. Je hoeft er geen aandacht aan te besteden. Ik kan er voor kiezen om andere gedachten aandacht te geven. Maar ik hoef het niet uit te bannen.

Alles wat ik ben, mag er zijn. Alles wat ik mee heb gemaakt en hoe ik daarmee om ben gegaan en over denk, dat ben ik. Omdat we als mens goed en slecht ervaren, bestaat slecht en goed. In een andere wereld met een ander soort mensen bestaat er misschien dat goed slecht is. Het is maar hoe je er naar kijkt en wat we als standaard hebben gebombardeerd.

Dus dit bedacht ik me allemaal tijdens het wandelen. Voor we hier kwamen, wisten we wat we wilden meemaken. Daar zaten goede en slechte dingen bij. Die noemden we daar niet zo, daar was het simpelweg de ervaringen die we wilden ervaren, zonder oordeel. Deze gedachten maakt dat ik het slechte op deze wereld naast me neer kan leggen. Maar ik blijf mens, ik blijf het slechte slecht vinden en veroordelen en wil er ver van blijven. Het slechte in mij onder ogen zien en het te laten zijn, is genoeg.
Maar ook dan laat ik mijn gedachten mij een andere kant op leiden. Want slechte gedachten, daar schaam ik me voor. Gedachten die ik slecht vind.

Het lijkt een vicieuze cirkel. Mijn theorieën komen van andere mensen. Als iets waar voelt voor mij, wordt het mijn waarheid. Maar ik merk dat als ik mijn gedachten er over laat gaan, ik soms bij uithoeken kom die vragen oproepen waarop ik geen antwoord weet. Het leven blijft mysterieus. En omdat ik niets zeker weet en alleen geloof en voel, zal dit voor mij ook zo blijven.