21. jul, 2020

Mijn vrouwelijkheid

Wandelen en schrijven zijn mijn manieren om dichterbij mezelf te komen. Als ik wandel komen er gedachten die me tot inzichten brengen, die ik van me af kan schrijven.

Ook is wandelen een manier om mijn gedachten stop te zetten en de stilte een plek te geven, wat mij ook vaak een inzicht of een woord brengt, waar ik dan mijn gedachten weer over kan laten gaan.

Vandaag was het stil en ineens plopte het woord vrouwelijkheid op. Niets diepzinnigs, maar voor mij een eye opener. Ik vroeg mij af waarin de vrouwelijkheid in mij zat. Ik ben al heel lang niet blij met mijn lichaam. Dus waarin kan ik vrouwelijk zijn?

Vroeger toen ik blij had kunnen zijn met mijn lichaam, schonk ik er geen aandacht aan. Ik was me niet bewust dat slank en lang zijn, twee grote pluspunten waren. Ik was te druk met bang zijn. Ik zie het op foto's van vroeger, ik straal mijn onzekerheid uit.

Nu ben ik niet meer zo onzeker als toen, ik ben mezelf bewust, ik weet meer waardoor ik steviger in mijn schoenen sta en ik speel met de momenten die het leven me geeft, als ik de kans krijg. Ik geniet veel meer. Waardoor ik dat ook uitstraal.

Er zijn nog heel veel dingen die ik niet begrijp, waar ik bang voor ben, maar het vertrouwen in mezelf is zodanig gegroeid dat ik de zachtheid in ieder moment kan voelen als ik het toelaat. En die zachtheid, dat vertrouwen, zorgt dat ik mij meest van de tijd op mijn gemak voel en dat uitstraal.

Mijn vrouwelijkheid zit merendeels daar. In mijn zachtheid naar mensen en situaties toe en in mijn zelfvertrouwen. Dat dit nog niet 100% is, maakt het mijns inziens nog mooier. Zekerheid met een vleugje naïviteit, weten en een stukje niet weten, de speelsheid en de openheid, de nieuwsgierigheid en de koppigheid, krijgen daardoor vaak vrij spel.

Misschien is vrouwelijkheid niet het juiste woord, maar door dit woord mijmerde ik verder en kwam ik tot dit verhaal. Mijn lichaam heeft dus niet de grootste plek in het vrouwelijk zijn bij mij. Want hoe ontevreden ik ook ben over mijn lichaam, ik loop er in alsof de wereld aan mijn voeten ligt en de hemel mij omarmd.