28. jul, 2020

Tekst

Uit een klein hoekje
hoor ik af en toe stil gefluister.
Ik negeer het meest van de tijd.
Want ik weet dat als ik ernaar luister,
de woorden zich zullen opdringen als een feit.

Het hoekje wordt soms groter,
zo groot dat het mij lijkt op te slokken. De neiging het te negeren,
vergt steeds meer tijd.
Het is als een draaiende motor waar ik maar niet op rijd.

Als ik maar durf te luisteren,
durf te leven, durf te zijn,
dan had ik nooit last gehad
van dat indringende fluisteren.