1. aug, 2020

Italia

Italia

Als we voor de zoveelste keer het pad naar beneden aflopen naar het dorp, langs de moestuinen en zonnebloemen, komen we zoals altijd één van de lieve bewoners tegen. We maken foto's van de zonnebloemen en hij opent het hek naar zijn tuin. We mogen de tomaten, druiven en andere kleurrijke groenten bewonderen die er volop groeien in de droge grond. Met een grote glimlach laat hij ons door zijn tuin lopen. 

 

We lopen weer verder, kleine hagedisjes lopen snel weg en verstoppen zich in de kiertjes van de keien van de muurtjes die de weg omhelzen. We slaan beneden linksaf richting het gezellige plein. Langs kleine winkeltjes lopen we naar het overdekte terrasje waar we bijna iedere dag beginnen met espresso en een croissant. We kijken naar de mensen die druk pratend in kleine groepjes even samenkomen en weer hun eigen weg vervolgen. 

 

Een hondje blaft naar ieder passerende andere hond vanaf een balkonnetje. Het witte krullenbolletje doet me denken aan Ollie. Een oudere hond loopt hem negerend, traag voorbij. Hij heeft een halsband, dus een baas. We zien hem zijn ronde wandelen, oversteken en een paar minuten later weer terugkeren naar zijn huis. Het kleine witte hondje blaft hem weer tegemoet.

 

Ik glimlach en we lopen naar ons winkeltje voor vers fruit. Vanavond lopen we weer terug en eten bij weer een ander restaurant lokale heerlijkheden. We willen daarna het laatste stukje berg op slenteren om de muziek van dichtbij mee te beleven. Heerlijk een rustdagje in Italië ❤