10. aug, 2020

Liefde vind je daar waar de drang ernaar eindigt

Liefde vind je daar waar de drang ernaar eindigt

De drang je eigen bestaan bevestigd te krijgen door een ander, is vaak onzichtbaar. Onopvallend voor jou, spint zich een wereld van draden om je heen, om de gedachte dat daarbuiten jouw bevrediging ligt. Verstrikt in je eigen gesponnen draden, reik je naar het uiterste om altijd weer keihard terug geslagen te worden. Dat daar niets is, komt niet bij jou aan.

Veel mensen kennen de drang, antwoorden buiten jezelf zoeken, maar ook de grote behoefte om gezien te worden, gehoord, geliefd door die ander. In allerlei hoedanigheden uit zich dat. Sport, een goed lichaam, een stem, creatieve talenten, veel uitingen maskeren een diepe behoefte om gezien te worden.

Dit ligt ten grondslag aan een basis die voor jou niet stevig genoeg was. Je voelde je niet gezien, niet gehoord en niet geliefd om wie je bent. Daar wordt het 'kijk mij' geboren. Maar alles wat je doet, is niet wie je bent. Dus alle lof ten spijt, zul je er nooit die bevrediging voor krijgen waarnaar je verlangt.

Ergens zoek je naar goedkeuring, acceptatie en liefde van en voor jezelf. Door gemis van liefde die bij de basis hoort om van jezelf te blijven houden, ben je de zelfliefde kwijtgeraakt. Je was het niet waard om gehoord en gezien te worden, om van te houden zoals je bent, dus zocht je vanaf dat moment buiten jezelf naar je eigen liefde.

Inzicht is mooi, maar een ingeslepen zelfdestructie zit diep. Iedere weg naar binnen is anders en verloopt op zijn eigen tijd. Liefde vind je daar waar de drang ernaar eindigt.