25. aug, 2020

Tekst

Als de avond valt
en ik nog steeds uitkijk naar jou
begint het licht te dagen
dat ik hier sta in de kou.

Als ik van de zenuwen
licht mijn vuisten bal,
wordt het langzaam nacht.
Als ik in de stilte staar
naar het intense zwart,
stel jij me in mijn hoofd gerust,
je kijkt me teder aan
als je me kust.

In mijn hoofd
leven we samen door
ver weg van mijn gevoel nu.
Maar ook in mijn hoofd
breekt de ochtend aan.
Ik zie het nu,
ik moet door, ook zonder jou.
De dag zal nooit meer zijn
zoals ze was met jou.

Maar ik weet dat je danst
in de stralen van de zon
in mijn gedachten en in mijn hart,
zoals onze dag ooit begon.