9. sep, 2020

Tekst

Achtergelaten
en vergeten.
Omgedraaid,
en niet meer gezwaaid.
Keek ze stil om zich heen. Ze wist niets meer van de lente en de zomer
en de winteravonden.
Ze wist zich alleen.

Ze kende de herfst met haar gevallen bladeren.
In de vergane kleuren zag ze zichzelf. Ze wist niet meer dan kale bomen. De kleur was haar ontglipt, ze kende het niet.