16. okt, 2020

Zaza

Mijn lieve, oude Zaaz zit me aan te kijken naast me. Ik zie haar denken, wat ging ik ook al weer doen?

Ze is al zo lang bij me, bijna 13 jaar. Ze kwam als mini puppy en beleefde met onze 5 en 6 jarige kinderen leuke speel-momenten. Ze ging met mij en Pebbels mee na de scheiding naar een ander huis. Ineens was ik niet meer altijd bij haar, omdat ik drie dagen ging werken.

Pebbels kon de verandering niet aan en begon uit te vallen. Je zag je vriendinnetje en overheerser gaan. Ze kreeg een ouder baasje en alle aandacht. En jij leefde helemaal op. Jij, lieve goedzak onder de plak, werd ineens koningin. Al zou je je daar nooit naar gedragen.

Weer een verhuizing, je liep gedwee met ons mee. Je kreeg een Ollie als maatje, je vond het best. Met een slof in je bekkie wandel je naar ons toe om geknuffeld te worden. Een ritueel dat al bijna 13 jaar standhoudt.

Ik hoop je nog een tijdje bij me te hebben, lieve knuffel. Er ontgaat je steeds meer en slapen is je voornaamste bezigheid, maar aan alles merk ik dat je nog steeds geniet. Zo lang jij blij bent, ben ik dat ook, voor en met jou.

Onderstussen weet je weer wat je wilde gaan doen, je ligt lekker naast me te slapen.❤️