29. okt, 2020

Tekst

Angst is lang een metgezel geweest.
Een vertrouwelinge,
een hol zonder uitgang.
Ik bibberde lang als een bang beest.
Ik kwam er niet uit,
zat er jaren binnen.
Ik vreesde het onbekende en leefde in de klauwen van wat ik kende.
De stap naar buiten,
was een ingang naar binnen.
Wankele passen tot het wende.
Ik stond daar zonder te weten waar te beginnen. Verdwaald in een eigen taal, in eigen zinnen, verdwaald van buiten en van binnen.