28. nov, 2020

Tekst

De frisse lucht
hapt naar adem,
de bomen zwijgen.
De aarde kromt haar rug, alleen zij hoort haar zachte stem.
Het dierenrijk zucht
en de zee trekt zich terug. Ze zien en horen,
voelen en ruiken het angstzweet van de toekomst.
Ze doen, gaan en staan gelaten.
Kijken puur toe naar
wat er komt en
wat ze gaan verlaten.