17. dec, 2020

Respect dooft als een kaarsje

Respect dooft uit

Een veeg en alles is weg. Haar arm komt snel richting haar borst. Alles valt op de grond. Ze ziet alles vallen en zij staat rechtop.

Rechtop in een wereld waar de grond onder haar voeten wegzakt.
Rechtop in een leven waar alles wat ze vertrouwde niet lijkt te zijn wat het is. Ze staart voor zich uit, haar zicht is wazig,
want ze hoort en ziet alleen tegenstrijdigheden. Ze voelt de tweedeling ontstaan.
Ze loopt weg,
ver van alles vandaan.
Ze is niet opgewassen tegen wat zich voor haar ontvouwt.
Ze moet achter een keuze staan die haar van alles scheidt waar ze van houdt.

Niemand zou moeten vechten voor waar je voor staat.
Respect zou altijd moeten zegevieren,
zou altijd vooraan moeten staan.
Respect voor een keuze, voor een mening,
voor een ander geluid,
is nodig om haar te steunen.
Want ze kan het niet alleen.

Alleen, staat ze met haar keuze in de kou.
Geef respect voor ieders keuze ruim baan,
geef het voorrang,
laat het bij iedereen hoog in het vaandel staan.
Een keuze kunnen maken, zonder angst,
zou altijd mogen bestaan.

Zij kijkt naar de kapot gevallen spullen op de grond.
Ze ziet de scherven liggen, een traan loopt langs haar wangen en valt tussen haar spullen op de grond.