20. dec, 2020

Het juiste doen, maakt me bang

Ik heb altijd angst gevoeld, angst was altijd bij me, angst gaf zekerheid. Één ding was zeker alles is eng.

Ik begrijp nu waarom die angst zo'n grote rol heeft kunnen krijgen in mijn leven. Maar begrijpen, is niet meer genoeg om een gevoel zo verweven in mijn wezen weg te redeneren. Ook dat begrijp ik.

Door de manier waarop ik leef, mijn ervaringen en de mensen om mij heen, heeft angst een veel kleinere plaats gekregen in mijn leven. Regelmaat en vaste gewoontes helpen ook de angst klein te houden.

Toch ben ik zodanig geconditioneerd dat ik niet vrijuit durf te verkondigen wat ik vind van de maatregelen. Durf ik niet mijn standpunt te handhaven als het om de daaruit vloeiende actie gaat. Angst om niet serieus genomen te worden, angst om buitengesloten te worden en vooral angst omdat ik niet gehoorzaam, weegt hier te zwaar.

Mijn opvoeding, mijn manier van overleven en de wereld te begrijpen is daar debet aan. Regels volgen heeft mij staande gehouden toen mijn wereld instortte. Toen ik alles kwijtraakte. Regels volgen, was toen mijn houvast. Ik gedij in overzichtelijkheid, orde en vooral in het juiste doen. Dat het juiste doen voor mij nu niet volgen betekent, niet gehoorzamen, maakt me bang.

Ik moet straks een keuze maken. Volg ik de veilige kudde en gehoorzaam ik of sta ik straks alleen met een klein groepje mensen die het anders zien. In mijn hele wezen voel ik de tegenstand om te gehoorzamen. Het voelt niet goed.
Maar mijn angst is groter, dat voel ik ook.