25. jan, 2021

Liefde is de afwezigheid van angst

Ik vind het heel lastig. Ik lees over mensen die de maatregelen volgen en over mensen die vrijheid nastreven. Hoewel ik mij schaar bij de mensen die niet klakkeloos aannemen wat ons wordt voorgeschoteld, zie ik ook in dat we vooral naar elkaar moeten luisteren, zonder geweld.

Ik zie en lees over mensen die door de politie worden toegetakeld, maar ook schrijven mensen dat juist de vrijheidsstrijder toetakelt. Zoals altijd zal de waarheid in het midden liggen.

Beschuldigingen gaan over en weer. Dit is dus wat er gebeurt, wat er werkelijk speelt. Een welles nietes conflict ver van waar het werkelijk omdraait vandaan.

Mensen in het ene kamp zijn bang. Bang voor het leven en bang voor de dood. Logisch als je angst groter is dan de liefde. Mensen in het andere kamp zijn boos, boos omdat de vrijheid wordt ontnomen. Zij zijn niet bang, niet voor het leven en niet voor de dood. Maar ook hier ontbreekt de liefde.

Liefde is mijns inziens luisteren en respecteren en de afwezigheid van angst. Zolang de angst en boosheid regeren, zullen we nooit samenkomen.

Strijd zal nooit tot liefde en verbinding leiden, net als angst dat niet doet. Hoe we weer samen kunnen komen, weet ik nog niet. Maar dat er wordt nagedacht, dat is zeker. Er wordt heel veel gedacht en juist dat denken zorgt voor afstand.

Als we nu eens zonder angst gaan voelen. Voelen wat goed voelt en wat niet. Probeer daar op te vertrouwen en handel daarnaar.

Ook ik moet mijn best doen om me niet aangevallen, beledigd of ongehoord te voelen. Maar als ik mijn angst voor het ongehoorzamen laat varen, verdwijnt ook mijn aangevallen gevoel.

We zijn hier samen en alleen angst en jouw eigen gedachten kun je beschouwen als 'vijand'.  Dat is wat er bij me opkomt, als ik mensen zo verdeeld zie. Laten we lief zijn voor onszelf en elkaar.