https://Mijnmaniervandoen.auteursblog.nl

12. jan, 2021

Ik droom niet over Parijs, niet over chocola of ijs, niet over heel veel geld, verre oorden
of een wereldreis,
ik droom niet over een groot huis,
zwembad of een paradijs, ik droom dat ik
kan vliegen en over kriebels in mijn buik, hardop lachen en dat ik mij in liefdevolle armen laat wiegen.
Ik droom mijn leven,
ik droom jou en mij.


11. jan, 2021

Vanmorgen vernam ik iets wat ik nog niet eerder had gehoord. Bij ons op school hoor ik de laatste jaren meisjesnamen veranderd worden in jongensnamen en andersom. Ik zie dat meisjes zich meer jongen voelen dan meisje en andersom.

Voorheen zag en hoorde ik het niet. Ook toen zullen er meisjes geweest zijn die liever jongens waren en andersom. Ik ben alleen maar blij dat het kan.

Vandaag wilde een meisje niet liever doorgaan als jongen, maar als mens. Helemaal neutraal dus. Verwijzen met hen en hun. Geen hij of zij. Ik vond het bijzonder dat iemand van een jaar of 14 dit zo stellig wil.

Ik had geen gelegenheid om naar de beweegreden te vragen. Dat ga ik vast en zeker nog doen. Gewoon omdat ik nieuwsgierig ben. Mensen die op jonge leeftijd al zo achter hun eigen waarden en normen kunnen staan, bewonder ik. Al is er wel een kleine stem die echoed in mijn hoofd:
 "Wat als het een roep om aandacht is en hij/zij/het zo in de war is en hulp nodig heeft?"  Want 14 jaar is een leeftijd waarop er veel speelt in een jong hoofd en vaak ook in het leven.

Gelukkig is ze in beeld bij de juiste personen. Door de lockdown minder in beeld bij mij, wat ik jammer vind, maar dat duurt hopelijk niet lang meer. Als ik nu maar de juiste naam gebruik en me niet steeds vergis.


8. jan, 2021

Tijdens mijn studie hypnotherapie, leerde ik de lichaamsgerichte therapie kennen. Helemaal iets voor mij. Ik voel zonder woorden. Vaak worden in een therapie woorden gebruikt, maar hier niet. Ik mocht voelen, volgen en meebewegen, ik hoefde niets te verklaren, niets te duiden. Ik kon bij mijn gevoel blijven, ik werd niet weggerukt om er een verhaal van te maken.

Ik kwam, door mijn gevoel te laten spreken, op plaatsen waarvan ik het bestaan niet wist. Mijn lichaam vertelde mij haar verhaal en ik begreep mijn pijn.

Meer nog dan het begrijpen, kon ik het een plekje geven, omarmen en rustig daar laten. De pijn doofde, mijn denken keek toe. Al die tijd was het stil in mijn hoofd, de rust gaf mij de kans om volledig te voelen.

Ik heb daardoor andere mensen kunnen helpen. Gewoon door aan te raken waar de pijn zat. Gewoon door het lichaam te laten spreken en het denken te laten zwijgen.

Voor mij is voelen de weg, ik weet dat dit voor veel mensen geldt. Het denken geeft vaak een andere waarheid die rust voor even geeft, maar niet voor altijd.


7. jan, 2021

Gesteven boorden
Gedreven demonstranten
Acties en
Woorden

Groot
Langdurig
Gevallen luiken
Dood

Volhouden
Volgen van regels
Zorgen voor
Teams tegels

Verse lucht
Onthouden
Druppels
Verkouden

Strijden
Angst
Volgen
Leiden

Verdeeld
Geheeld
Demonstreren
Gedwee

Voor en
Tegen
Ja en
Nee


6. jan, 2021

Misschien is het tijd voor andere denkwijzen. De tweedeling die is ontstaan, laat dat zien. Hoe kunnen mensen toch zo verdwaald raken in verhalen en daardoor steeds meer afstand nemen van elkaar.

Meningen en belevingen zijn altijd persoonlijk. De waarheid ligt in het midden. Maar voor veel mensen is houvast in verhalen een manier om er zekerheid uit te halen. Angst is een slechte raadgever, maar dat vergeten we als het verhaal zijn hoogtepunt bereikt.

Niets op deze wereld is te vangen in een waar verhaal. Er bestaat niet 1 verhaal, ze zijn allemaal verzonnen. En soms heel soms heb je dat door. Dan voel je de rust door je heen glijden en klap je het boek even dicht. Nooit voor lang, want het verhaal is dwingend en wil verteld worden.

Dus weet diep van binnen dat we allemaal in hetzelfde verhaal verkeren en dat het zelden waar is.

Ieder verhaal mag er zijn, maar hecht er niet te veel waarde aan. Vermaak je en geniet van het volgende verhaal.