Waarom dit blog?

Toen ik 42 was, begon ik dit blog. Ik ben nu 46. Mijn kinderen zijn jong volwassenen geworden. Ik kijk terug op mijn moeder worden en naar mijn moeder zijn. Ik merk dat ik met mijn manier van opvoeden/begeleiden twee kinderen rond heb lopen die goed in hun vel zitten. Opvoeden is niet meer nodig, bijsturen wel. De tijd en energie die ik in hun baby- en kindertijd heb gestoken, betaalt zich dubbel en dwars terug.

Door mijn eigen manier van opgroeien, weet ik wat mijn kinderen nodig hebben gehad om te komen waar ze nu zijn. Het zijn zelfstandige mensen  met een goed verantwoordelijkheidsgevoel, ze staan stevig op hun benen  en leven vanuit hun gevoel.

Uit ervaring weet ik hoe veel herkenning en erkenning biedt. Dat is waarom ik dit blog ben begonnen. 

Mijn manier van doen paste mij en mijn kinderen, ik hoop dat het jou ook kan helpen.